In haar zoektocht naar passende begeleiding miste Nihâl (24) vaak aandacht voor bi-culturele verschillen. ‘Ik ben van Nederlands-Turkse komaf. Met veel dingen sta je daardoor 1-0 achter. Mensen vullen al veel dingen in bij het horen van mijn naam.’ Bij haar behandeling voor depressie merkte ze dat er weinig aandacht was voor haar religieuze achtergrond. ‘Problemen worden soms gebagatelliseerd omdat een zorgverlener de culturele context niet begrijpt of ziet. In de gezondheidszorg en jeugdzorg is heel weinig kennis over en ervaring met mensen met een migratieachtergrond, zeker als het over vrouwen gaat.’

Als activiste komt Nihâl op verschillende manieren op voor gelijke rechten. ‘Soms geef ik lezingen over racisme of discriminatie.’ Via Team GeestKracht wil ze zorgen voor meer aandacht voor bi-culturele verschillen. ‘Ik wil dat er door (zorg)professionals minder met een westerse bril gekeken wordt. Professionals moeten hun blik verruimen of gebruikmaken van ervaringsdeskundigen. Mensen met een migratieachtergrond moet de ruimte worden geboden om hierin te adviseren.’

Dat komt niet alleen de hulpverlening ten goede, denkt Nihâl. ‘Door een veel meer inclusieve representatie naar buiten, wordt voor iedereen duidelijk: ik kan ook om hulp vragen, omdat ik mezelf herken. Ik hoop dat ik door mijn ervaringen in te zetten iets kan verbeteren. Mijn jongere ik is daarin een drijfveer: ik wil iets betekenen voor anderen die nu op dat punt in hun leven staan.’

In de begeleiding die Nihâl nu krijgt is er veel begrip voor culturele achtergronden. ‘Ze vragen daar actief naar en houden er rekening mee. Maar dat komt ook doordat ik het zelf aankaart.’ Met een knipoog: ‘Soms moet ik mijn psycholoog daar een beetje in onderwijzen.’

'Ik wil zorgen voor meer inclusiviteit en aandacht voor culturele verschillen.'