Brieven van een vriend

Zijn ervaringen deelt hij in briefvorm, net als de vorige keer. ‘Daarbij heb ik geen specifieke lezer in gedachten: ik schrijf aan iedereen die het wil ontvangen. En ik hoop dat ik aan het eind van het project een soort vertrouwde vriend kan zijn voor wie mijn brieven gelezen heeft.’

Hoe doe je dat vandaag de dag eigenlijk, ‘zomaar’ in contact komen met mensen op straat? Daar heeft Jan zo zijn manieren voor. ‘Het kan zo simpel zijn als de weg vragen. Dat doen mensen tegenwoordig bijna niet meer, door de komst van smartphones. Maar het is een heel mooie manier om contact te maken.’

De twee sleutelwoorden van zijn reis: tijd en aandacht. ‘Dat vind ik heel belangrijke dingen in deze wereld van computers,’ aldus Jan. ‘Tijd en aandacht zijn onbetaalbaar in een samenleving waarin geld en efficiëntie leidend zijn. Ik vind het dan ook heerlijk dat ik dit mag doen. Het is een groot voorrecht om te luisteren naar verhalen van mensen.’

Gemeenschapskracht bij jongeren

Net als vele anderen maakt Jan zich regelmatig zorgen over de staat van de wereld. ‘De tegenstellingen in de samenleving zijn nóg groter dan vijftien jaar geleden,’ zegt hij. ‘Al was het toen ook niet best. Maar ik vind ook altijd weer lichtpuntjes en tekens van hoop.’

Daarvoor kijkt hij onder andere naar de jongere generatie. Die zijn volgens hem minder bezig met het individu dan zijn leeftijdsgenoten. ‘Ik zie bij de generatie van mijn kinderen, twintigers en dertigers, veel gemeenschapskracht. Het zijn de jongeren die zeggen: we kijken naar elkaar om. We moeten wel. Daar put ik hoop uit.’

Binnenkort kun je hier de eerste brief van Jan lezen.