Een beweging waarin gezinnen niet alleen meedenken, maar structureel meebepalen.

‘Mijn naam is Awad, ik woon in Utrecht en ben voorzitter van het Gezinspanel. Hoewel mijn studieachtergrond ligt in de chemie, ben ik de afgelopen jaren vooral actief geweest in het sociaal-maatschappelijk werk. Hier zet ik me in voor meer rechtvaardigheid, gemeenschapskracht, inclusie en zeggenschap in wijken.’

In het Gezinspanel zitten mensen die kijken en spreken vanuit eigen ervaring.

‘Mijn naam is Sanne en ik woon in Amsterdam-Noord. Ik heb twee zoons van 21 en 26 en werk drie dagen per week als praktijkondersteuner somatiek en ouderenzorg. Het andere gedeelte van mijn werktijd ben ik afgekeurd. Ik heb veel vrijwilligerswerk gedaan bij de Voedselbank en in een buurthuis. Via-via kwam ik zo ook bij het Gezinspanel terecht.’

Ervaringskennis is ontzettend belangrijk.

‘Mijn naam is Astrid. Ik woon in de Jordaan en heb twee kinderen, die ik alleen heb opgevoed. Ik ben een nazaat van het zogenaamde Pauperparadijs in Veenhuizen, waar armen in de negentiende eeuw heen gestuurd werden. In mijn situatie is dus sprake van generatiearmoede.’

Daadwerkelijk beleid maken samen met de mensen om wie het gaat.

‘Ik ben Babette. Ik heb een zoon van 19 en ik zet me in als ervaringsdeskundige voor mensen in een kwetsbare situatie. Dat doe ik al jaren bij de Tussenvoorziening, een organisatie voor maatschappelijke opvang, en sinds vorig jaar ook bij de VNG, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Daarnaast maak ik sinds kort deel uit van het Gezinspanel.’

Kijk niet alleen naar de cijfers, ga naar de praktijk.

‘Ik ben Jacqueline en ik woon in een pittoresk oud stadje met maar 700 inwoners, samen met mijn dochter van 14 en drie katten. Er is hier helemaal niks, en dat vind ik heerlijk. Ik ga om de week naar de Voedselbank, en kan het goed vinden met de voorzitter. Via haar ben ik terechtgekomen bij het Gezinspanel.’

De gaten in het systeem moeten gedicht worden.

‘Mijn naam is Nana. Ik woon in Almere en kom oorspronkelijk uit Ghana. Toen ik 15 was, ben ik naar Nederland gekomen. Inmiddels heb ik drie dochters van 17, 15 en 10. Ik ben een van de slachtoffers van de toeslagenaffaire. Mijn situatie is complex: ik ben niet alleen gedupeerd door de Belastingdienst, maar ook door het UWV en de gemeente.’

Ik zou alles veel eerlijker willen verdelen.

‘Mijn naam is Priscilla. Ik woon in Wijchen, samen met mijn dochter van 21. Sinds 2001 heb ik een auto-immuunziekte, waardoor ik afgekeurd ben om te werken en leef van een uitkering. Maar ik ben niet iemand die graag stilzit. Daarom heb ik een lokale stichting opgericht die zich inzet voor eenzame ouderen en vergeten kinderen. En daarnaast ben ik sinds een aantal jaar lid van het Gezinspanel.’

Ik kan door mijn eigen ervaring goed meepraten over asiel en migratie.

‘Mijn naam is Rami. Ik woon in Utrecht, in de wijk Overvecht, samen met mijn gezin. Ik kom uit Syrië en ben nu zo’n tien jaar in Nederland. Van oorsprong ben ik een ICT’er, maar op dit moment werk ik als conciërge op een basisschool. Daarnaast ben ik vrijwilliger bij het Rode Kruis, stichting Mijn Wijk Jouw Wijk en het Syrisch Comité. Ook ben ik wijkambassadeur, en sinds kort lid van het Gezinspanel.’

De echte oplossing ligt voor mij heel vaak in de dialoog.

‘Mijn naam is Aya. Ik studeer bedrijfskunde en woon samen met mijn ouders, twee broers en twee zusjes in Vlaardingen, waar ik geboren ben. Ik werk als finance controller en als helpende in de ouderenzorg. Ook ben ik lid van het Gezinspanel van Samen Kansrijk en Gezond.’

Wij leveren een perspectief waar anderen niet bij kunnen.

‘Ik ben Imre. Ik studeer bouwkunde, heb een eigen bedrijf als technisch tekenaar en woon in Amsterdam met mijn partner. Mijn jeugd was gecompliceerd. Een aantal jaar geleden dacht ik: als je de middelen hebt om iets te kunnen doen voor iemand anders, waarom zou je daar dan niks mee doen? Op het internet kwam ik het Gezinspanel tegen, en daar voelde ik meteen een verbondenheid mee.’

Soms moet je een beetje buiten de lijntjes kleuren.

‘Mijn naam is Dennis. Ik ben vader van een lieve zoon van 10, en een betrokken Utrechter. Ik werk als vrijwillige wijkambassadeur in Overvecht, waar ik woon, en ben platformvoorzitter van de Armoedecoalitie. Daarnaast sta ik op de lijst van de SP voor de gemeenteraadsverkiezingen, en maak ik deel uit van het Gezinspanel van Samen Kansrijk en Gezond.’

Er zijn zoveel mensen die in armoede of met schulden leven.

‘Ik ben Souad. Geboren in Marokko en toen ik 17 was heeft mijn vader ons gezin naar Nederland gebracht. Ik trouwde op mijn 18e. We hebben drie kinderen, van 25, 21 en 16. Ik heb zware periodes gekend, en nog steeds. Ik heb veel contact met mensen en ik tolk voor vrouwen die Arabisch spreken. Als ik kan helpen, doe ik dat met liefde. Een paar jaar geleden werd mij gevraagd: “Kom je ook bij het Gezinspanel?”‘

Wat mij zou helpen is een wat mildere samenleving.

‘Ik ben Suzanne, opgegroeid in Schoonhoven. Ik en mijn jongere broertje hebben een heel normale jeugd gehad. In groep 7 of 8 begon het pesten. Daardoor ben ik uiteindelijk op latere leeftijd vastgelopen. Als alleenstaande ouder in een uitkering kan ik aanspraak maken op van alles en nog wat. Maar overal waar je bent word je geconfronteerd met de kwetsbaarheid waarin je je bevindt. Via een contact bij Onzichtbaar Den Haag ben ik bij het Gezinspanel gekomen.’

Meer weten over het Gezinspanel?