Beluister hier de podcast vanaf donderdag 23 juli.

Wandelgesprek van Judith, Tineke en Ann

  • Bekijk de video

Richting geven vanuit de kern

Wat in het gesprek opvalt, is hoe sterk Judith en Tineke hun leiderschap steeds terugbrengen naar de kern van het werk zelf: de muziek. Zodra leiderschap losraakt van de inhoud gaat het schuiven. Voor Holland Baroque betekent dat: blijven werken vanuit de muziek, vanuit de interpretatie, vanuit wat een stuk nodig heeft. En niet vanuit status, efficiëntie of verwachtingen van buitenaf.

Judith beschrijft hoe zij en Tineke tijdens een reis naar Canada voortdurend bezig waren met een volgend project. De andere musici zagen dat. Ze zagen hoe de twee zussen zich al verdiepten in de muziek waar de groep later op zou kunnen ‘vliegen’. Dat werkt aanstekelijk. Niet omdat het moet, maar omdat het iets voorleeft: zo toegewijd kun je dus met je vak omgaan.

Daarmee raakt dit gesprek aan iets wezenlijks over leiderschap. Richting geven is niet alleen besluiten nemen of kaders neerzetten. Het is ook laten zien waar het werkelijk over gaat. Mensen meenemen door te laten zien wat aandacht, ijver en bezieling betekenen.

Verschil vertraagt én verdiept

Judith en Tineke zijn opvallend nuchter over de prijs van duo-leiderschap. Samen leidinggeven kost meer tijd. Je bent langer in gesprek, langer aan het schaven, langer bezig om tot een gedeelde richting te komen. Waar één leider soms sneller het mes erin zet, vraagt deze vorm om uithoudingsvermogen.

Maar precies daar zit de winst. ‘Dat betekent ook meer precisie uiteindelijk. En meer nuances.’ Omdat de ander niet alleen bevestigt, maar ook bevraagt, tegenspreekt of aanvult, wordt het werk rijker. Judith beschrijft bijvoorbeeld hoe hun instrumenten verschillende perspectieven met zich meebrengen. Zij kijkt vanuit de viool, Tineke vanuit orgel of klavecimbel. De een is meer melodie, de ander meer harmonie en overzicht. Zelfs hun gevoel voor tempo verschilt. Dat blijft, ook na al die jaren.

Dat is misschien wel een van de interessantste lessen uit dit gesprek: goede samenwerking vraagt niet dat iedereen vanuit hetzelfde perspectief kijkt, maar dat verschillen worden omgezet in richting.

Blijven praten, blijven terugkeren

Aan het einde van de wandeling vraagt Ann om tips. Het eerste antwoord van Judith is opvallend eenvoudig: ‘Geef niet op.’ Bel terug, blijf praten. Wees niet bang om het oneens te zijn. Niet bang voor het proces dat daarbij hoort. Die volharding is voor haar alleen vol te houden als je kunt blijven terugkeren naar de kern: datgene waar het echt over gaat.

Zodra alle ruis daaromheen – stress, verantwoordelijkheid, verwachtingen, commerciële druk – het overneemt, kom je in een moeras terecht, zegt Tineke. Maar als je terug kunt naar de muziek, naar wat je wilt maken, blijft de motivatie zuiver. Dan kun je ook veel dragen.

 

Benieuwd naar de muziek van Holland Baroque? Hier kan je alvast kijken en luisteren en hier vind je de concerten.

  • Laat verschil niet ontsporen, maar richting opleveren

    Samenwerking vraagt niet dat je het altijd eens bent. Verschil mag er zijn en kan juist helpen om tot een duidelijke, gezamenlijke koers te komen.

  • Werk vanuit de kern van waar het echt over gaat

    Leiderschap wordt het sterkst als het voortkomt uit de inhoud zelf. Voor Judith en Tineke is dat de muziek. De vraag is dus voor alle leiders: waar draait het in de kern om?

  • Schaven kost tijd, maar verdiept

    Samen besluiten nemen is trager dan alleen beslissen. Maar juist in dat langere gesprek ontstaan nuance, diepte en gezamenlijk eigenaarschap.

  • Geef niet op als het schuurt

    Niet bang zijn voor conflict of voor het proces. Blijven praten, terugbellen en terugkeren naar de gezamenlijke motivatie hoort bij echt samenwerken.

Benieuwd naar de andere richtinggevers?