Michiel (30) had een fantastische jeugd. ‘Met liefdevolle ouders, veel vrienden, sport. Toch voelde ik me niet gezien.’ In de eerste klas van de middelbare school ging hij zich sterker profileren, vertelt hij. ‘Ik was heel druk. Andere kinderen ruiken die onzekerheid en gingen me pesten, eerst alleen in de klas, daarna ook in mijn voetbalteam.’

Hij gamede al, maar ging dat toen steeds meer doen. ‘In games voelde ik me wél goed, daar ben je een epische superheld met een heel duidelijk doel. Je krijgt constant instant feedback: je overwinning wordt beloond met een nieuw level, of je bent dood en moet opnieuw beginnen. Het echte leven is snel het tegenovergestelde: onduidelijk, multi-interpretabel, saai, grijs.’

Al snel zat Michiel elke dag uren te gamen. ‘Doordat ik in die virtuele wereld vluchtte, stond ik stil in het echte leven. Natuurlijk wilde ik op stap met vrienden, leren skateboarden en gitaarspelen, was ik geïnteresseerd in biologie, politiek en psychologie. Maar ik hield mezelf klein. Eigenlijk is het verraad aan jezelf, aan wie je bent, aan al je dierbaren, je talenten en dromen.’

Pas toen Michiel ging studeren, realiseerde hij zich echt dat hij een verslaving had. ‘Tijdens een college leerde ik over de neurobiologie van verslaving. Het was een eyeopener.’ Het was het begin van een lange weg naar herstel. ‘Dat was niet eenvoudig. Een verslaving is nogal veelomvattend qua psychoproblematiek, zowel de voedingsbodem eronder als de verslaving zelf – en herstellen is ook niet bepaald een droomvlucht. Doordat ik jarenlang niets onder ogen was gekomen was ik een kluwen aan negatieve emoties. Maar die emoties kunnen je ook gidsen naar waar je wél heen moet.’ Hij schreef er een boek over, Gameboy.

Nu is Michiel een van de voorzitters van Team GeestKracht. ‘Zelf heb ik me lang niet gezien gevoeld, mijn hulpvragen werden niet goed begrepen. Als je mensen vroegtijdig in hun worsteling gericht kan bijstaan, dan kan dat voor iemands levenskoers veel uitmaken. Daar wil ik nu in samenwerkingen aan bijdragen.’

'Een gameverslaving is eigenlijk verraad aan jezelf.'