De kracht van Team GeestKracht is dat de doelgroep erbij betrokken wordt, vindt Carolien (31). ‘Ook bij KOPP-kinderen is dat belangrijk. Dat zijn kinderen die opgroeien met een of meerdere ouders met een psychiatrische achtergrond. De loyaliteit van kinderen naar hun ouders toe zorgt ervoor dat ze hulp uit de weg gaan.’

De vrede bewaren

Ze groeide zelf op met een moeder met een complex ziektebeeld. ‘Ze wilde niet behandeld worden en er was geen diagnose. Ondertussen probeerden wij te dealen met alles wat er op ons afkwam, deden het huishouden, zorgden voor onze moeder. En bewaarden de vrede, daar hield ik me vooral mee bezig.’

Angst en schaamte

Het heeft veel invloed gehad op hoe ze zichzelf presenteert naar de buitenwereld, vertelt Carolien. ‘Uit angst en schaamte was ik mijn hele jeugd geneigd zo min mogelijk van mezelf te laten zien. Mijn moeder was erg explosief, en vrijwel alles wat ik zei en deed kon tot escalatie leiden. Ook wilde ik niet dat andere mensen zouden ontdekken wat er thuis aan de hand was. Een interventie was het allerlaatste wat ik wilde, want dan zou de boel ontploffen. Ook al ben ik nu wél veilig, deze angst en schaamte draag ik nog steeds bij me.’

Mijn ouders ook

Achteraf gezien had ze gewild dat leraren of hulpverleners wat meer doorvroegen, zegt Carolien. ‘Als er problemen boven water dreigden te komen werd er niet een-op-een met mij gesproken, maar werden mijn ouders ook uitgenodigd. Dat is een fout die keer op keer werd gemaakt. Als hulpverleners dan vroegen wat er aan de hand was, werd ik bang en loog ik.’

Generaties na mij

Haar deelname aan Team GeestKracht geeft haar veel. ‘Door mijn ervaringen in te zetten kan ik ervoor zorgen dat generaties na mij beter geholpen worden. Dat voelt heel fijn.’ Voor Carolien heeft het ook iets helends om zo met het onderwerp bezig te zijn. ‘Ik hou niet zo van individuele gesprekken met therapeuten. Maar door er zo projectmatig mee aan de slag te zijn, leer ik veel over mezelf en over anderen.’

'Het is helend om hiermee bezig te zijn.'